داستان طالقان

طالقان ؟  طالقان کجاست ؟

این واکنشی بود  تا چندی پیش  ,  وقتیکه از طالقان تعریف میکردیم برخورد میکردیم . فقط نام آیت الله طالقانی بود که شناخته شده بود و ماه هم میگفتیم زاد گاه آیت الله  یه جاییه اطراف تهران.

کم کم در اخبار  سر و کله طالقان پیدا شد و خبر انتقال آب به تهران .

مدتها بحث انتقال آب طالقان سر زبانها بود . سد ساخته شد . آبگیری شد . دریاچه ای پدید آمد به مراتب زیبا تر از سایر سد های اطراف تهران .

ادامه مطلب


مردم از شکوفا شدن اقتصاد در منطقه خوشحال شده بودند . زمینها داشت گران میشد . هکتار هکتار زمین که به صنار نمی ارزید ارزش میلیونی پیدا کرد . زمینهایی که سالیان سال رها شده بودن ارزش پیدا کرد .زمین های آبا اجدادی که به وراث رسیده بود . برای تصاحب زمینهای بهتر بین وراث درگیریها یی بوجود آمد . خواهر از برادر شکایت کرد  و دختر عمو از پسر عمو.

دادگاه و دادگاه کشی . نامه ها نوشتند و به در دیوار چسباندند. یکی در زمین پایه میزد و دیگری پایه میکند .

برنده با دمش گردو میشکست . زمینها را فروختند و فروختند و فروختند .

گردشگران می آمدند و میرفتند .زمینها باز هم فروخته میشد . تک تک سرو کله ویلاهای رنگارنگ پیدا شد . آخر هفته ها برو بیایی بود که نگو نپرس.

طالقانیها همچنان در پوست خود نمی گنجیدند . زمینها را میفروختند و ماشین میخریدند .گوسفندها و گاوه ها نیز فروخته شدند .

گردشگران می آمدن و میرفتند و کسی توجهی نمیکرد خوشحال و سرمست از پولهایی که به جیب زده بودند.

کم کم چیزی آنها را متوجه خودش کرد . چیزی که قبلا وجود نداشت و الان ظاهر شده بود !!؟

زباله !

ظرف یکبار مصرف پلاستیکی !

نایلونهایی که باد به این سو و آن سو میبرد !

گردشگران که فقط و فقط به فکر خود بودند  درختها را میشکستند و آتش درست میکردند و بعد از تفریح و تخریب ,  زباله ها را به جای میگذاشتند و میرفتند .زباله روی زباله آلودگی روی آلودگی .

مردم و دلسوزان طالقانی تازه متوجه شدند و فکر چاره افتادند.

این است داستان طالقان تا به امروز البته اگر به همین منوال پیش رود میتوان آینده آنرا حدس زد زیرا بارها و بارها مشابه آنرا در جاهای دیگری دیده و شنیده ایم مانند جواهر ده , کلاردشت , دوهزار و سه هزارتنکابن ,  نوار ساحلی دریای خزر که به زباله دانی سبز تبدیل شده است.

علت عمده  ایجاد این گونه ناهنجاریهای زیست محیطی چیست؟

- عدم آموزش فرهنگ گردشگری بین مردم ؟

- عدم توجه مسئولان به محیط زیست ؟

-خودخواهی؟

…..

همانگونه که بارها و بارها شنیده ایم محیط زیست فدای اقتصاد شده است و طرحهایی را که می توانستیم با هزینه بیشتر و بدون صدمه به محیط زیست اجرا کنیم با تخریب محیط زیست به اصطلاح صرفه جویی ریالی نموده ایم .

از طرفی هم  زندگی در شهر پرترافیک و آلوده تهران ,  سکونت در آپارتمان وکمبود فضا های تفریحی  ,  مردم تنها راه تخلیه خستگی روحی خود را گذراندن در طبیعت یافته اند . با توجه به طرح هدفمندی یارانه ها و افزایش قیمت بنزین  مسلما مناطق نزدیک شهرها  که برای رسیدن به آنجا  سوخت کمتری مصرف شود بیشتر مورد توجه قرار میگیرد و متاسفانه یکی از این مناطق میتواند طالقان باشد .

البته این حق طبیعی انسانهاست که از طبیعت لذت ببرند اما حرف ما به عنوان دوستدار طالقان و محیط زیستش  این است که آیندگان نیز این حق را دارند که محیط سالم و هوایی پاک را تجربه کنند .

با شنیدن اخبار ایجاد مناطق نمونه گردشگری در طالقان  (آسمان سو ) و ساخت  مجتمع اقامتی  تفریحی زیدشت ! (نزدیک ترین روستا به دریاچه سد ) شمارش معکوس جهت تخریب محیط زیست طالقان آغاز شده و  سوالاتی بی پاسخ  در ذهن طالقانی ها بو جو د آمده است که آیا مسئولان و بانیان این طرحها به این نکات توجه نموده اند :

-          آیا زمینه ساز توسعه طالقان فقط  و فقط با ایجاد منطقه نمونه گردشگری امکان پذیر است ؟

-          آیا ساخت بیمارستان مهم تر است یا مجتمع اقامتی ؟

-          آیا نیاید گاز رسانی در الویت باشد ؟

-          آیا نباید ابتدا جاده مناسب ساخته شود تا با هجوم گردشگران در تعطیلات آخر هفته ساعت ها در ترافیک نمانند؟

-          آیا نباید فرهنگ گردشگری آموزش داده شود بعد منطقه گردشگری  ایجاد گردد؟

-          آیا نباید سایر جاذبه های طالقان را برجسته سازی کرد؟

-          آیا نباید از تجربه گذشته درس آموخت ؟ (ساخت مجتمع های اقامتی  در کنار رودخانه کرج و نشت فاضلاب به آب آشامیدنی )

-          آیا نباید منفعت عمومی را به منفعت شخصی ترجیح داد؟

-          آیا نباید یک منطقه بکر و دست نخورده در اطراف تهران باقی بماند ؟

-          آیا بهتر نیست به جای ایجاد منطقه نمونه گردشگری منطقه نمونه محیط زیستی ایجاد کنیم ؟

-          آیا نباید از هم اکنون به فکر زباله هایی که تولید میشود بود ؟

-          و ده ها آیا ی دیگر

حال درخواست اکثریت طالقانی ها این است که دست اندرکاران و فعالات محیط زیست با توجه به سوابق گذشته و تخریبهای بوجود آمده و جبران ناشدنی سایر مناطق   , تمام توان خود را برای جلوگیری از عملیاتی شدن اینگونه طرحهای بکاربگیرند.

شاید آینده طالقان مانند عکس زیر شود

  
نویسنده : مهرداد مینایی فرد Minaee fard ; ساعت ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/٢٠